Deputat Bəhruz Məhərrəmovun ailə institutunda "arvad" ifadəsinin hüquqi və ictimai statusu ilə bağlı səsləndirdiyi fikirlər, son günlər cəmiyyətdə geniş rezonans doğuraraq fərqli müzakirələrin mərkəzinə çevrilib. Məsələ ətrafında bir sıra ictimai xadimlər, mədəniyyət nümayəndələri, eləcə də yazıçı Seyran Səxavət öz fərqli sosiomədəni yanaşmalarını ortaya qoyublar. Reallıq ondan ibarətdir ki, müasir Azərbaycan cəmiyyətində gündəlik ünsiyyətdə və ictimai yerlərdə "arvad" sözünün aktiv xitab forması kimi işlənməsi demək olar ki, minimuma enib; bu gün daha çox "xanım" və ya "həyat yoldaşı" müraciət formalarına üstünlük verilir. Lakin unudulmamalıdır ki, dilimizin qədim qatlarına aid olan "ər" və "arvad" sözləri sadəcə kobud bir müraciət forması deyil, qanunvericilikdə və milli ailə modelində tərəflərin aydın statusunu, qarşılıqlı rolunu ifadə edən terminoloji əsasa malikdir. Bu baxımdan, leksikonda etik və linqvistik transformasiyaların baş verməsi fonunda sözün tamamilə qadağan edilməsi və ya süni şəkildə dildən kənarlaşdırılması məsələsi həm dilçilik, həm də sosiologiya elmi baxımından dərindən təhlil olunmalıdır.

Məsələ ilə bağlı NOCOMMENT.az-a danışan sosioloq Nailə İsmayılova qeyd edib ki, dildəki sözlərin sosioloji funksiyası zamanla dəyişsə də, əsrlər boyu formalaşmış ailə institutunun əsas terminlərini inzibati yollarla qadağan etmək doğru yanaşma deyil: "Hər bir cəmiyyətin dil təfəkkürü onun sosial təkamülü ilə bərabər inkişaf edir. Bu gün ictimai məkanda 'xanım' yaxud 'həyat yoldaşı' ifadələrinin daha çox işlənməsi cəmiyyətdə qadına olan nəzakətli və modern yanaşmanın göstəricisidir, lakin bu, 'arvad' sözünün mahiyyət etibarilə neqativ məna daşıdığı anlamına gəlməməlidir. Etimoloji olaraq bu söz ailə bağlarını, kişinin qanuni tərəfdaşını ifadə edən fundamental təməldir və rəsmi hüquqi sənədlərdə, eləcə də Əmək Məcəlləsində bu terminoloji qrup qorunur. Sözləri qadağan etməklə deyil, daxili mədəniyyəti yüksəltməklə müraciət formalarını tənzimləmək daha sağlam sosioloji effektlər verir".


Onun sözlərinə görə, bu mövzuda süni qadağaların tətbiqi dilin təbii inkişaf qanunauyğunluqlarına ziddir və ictimaiyyətdə yalnız lazımsız gərginlik yarada bilər: "Biz kiməsə küçədə 'ay arvad' deyə müraciət olunmasını etik baxımdan qəbul etmirik və bu zatən yazılmamış sosial normalarla tənzimlənir. Amma daxili ailə modelində 'ər-arvad' münasibətlərinin hüquqi çərçivəsini dəyişmək, sözü leksikondan tamamilə silməyə çalışmaq populizmdən başqa bir şey deyil. Cəmiyyətin müasirləşməsi sözlərin qadağan edilməsi ilə deyil, qadının sosial statusunun güclənməsi, ona qarşı hörmət və bərabərlik prinsiplərinin daxili mənəviyyata hopması ilə ölçülür. Deputatın qaldırdığı məsələ ətrafında yaranan bu müzakirələr əslində dildən çox, ailə dəyərlərinə fərqli baxış bucaqlarının toqquşmasıdır və burada radikal, inzibati qərarların verilməsinə heç bir sosioloji zərurət yoxdur"